Q42 Jubileumboek

In 2015 vierden maar liefst vijf Q'ers hun tienjarig jubileum bij Q42. Eén daarvan, Chris, was al vroeg in het jaar in het zonnetje gezet. Hij besloot de andere vier terug te pakken. Samen met menig Q'er en onze vrienden van Oak & Morrow werden er jubileumboeken gemaakt waar we zelf best een beetje emotioneel van worden, elke keer dat we er doorheen bladeren.

Het voorwoord uit het boek van Lukas

“Kom op, kids, het is al laat. Tanden laseren en naar je pod.”

“Ah, toe, oop. Wil je nog een verhaaltje over vroeger vertellen voor het hybernaten?”

“Alweer? Nou…”

“Jaaa, over Q, met die saaits en die eps enzo. Pleeease?”

“Oké, oké. Ik pak het boek erbij.”

“Jeeeeeeeej!”

De oude Lukas hoverde naar zijn interdimensionale boekenplank. Zo ééntje waar een stuk meer op past dan je zou denken. Echt Ikea, ideaal voor kleine woningen. Niet dat dat nodig was in zijn riante, bovenwolkse levitatiewoning, maar Ikea was nou eenmaal een oude liefde.

Na een paar swipes vond hij het boek. Een oude gewoonte om het stof eraf proberen te blazen kon hij niet onderdrukken. Maar dat was sinds de uitvinding van de NanoRoomba natuurlijk niet meer nodig. Verbazingwekkend soepeltjes voor zijn leeftijd hoverde hij met een sierlijke bocht terug naar de bank en nestelde zijn oude billen tussen de kluwen kinderen.

“Welk verhaal zal ik eens vertellen? Over dat ik elke nacht naar kantoor moest skaten om te checken of de nieuwe ronde van The Blackbeard Connection wel goed online was gekomen? Of over dat iemand jullie opa probeerde te dwingen een colbertje aan te doen, omdat we een afspraak op het Koningshuis hadden? Of over de mailtjes van Wilb… uh… nee, die doen we nog maar even niet.”

“Of over die motor met dat uh… hoe heette dat adres ook alweer?”

“IP-adres.”

“Die ja!”

Het bleef natuurlijk niet bij één verhaaltje. Zoals altijd. Urenlang vertelde Lukas over Q42, over de avonturen en over de mensen, over de mooiste momenten en over de zwaarste momenten, en over het werk, de sites, de apps, de connected dingen, alles.

“Waarom bestaan al die dingen niet meer, opa?”

“Alles is vergankelijk, lieverd. Wat wij maakten helaas nog meer dan andere dingen. Daarom kreeg ik ooit dit boek. Zodat ik jullie later zou kunnen laten zien wat wij allemaal gemaakt hebben.”

“Maar toch niet alles is verdwenen, opa? Mama zegt altijd dat de wereld niet hetzelfde zou zijn als Q42 er niet was geweest.”

“Dat is waar. Wat we ons in het begin niet altijd realiseerden was dat Q42 veel meer was dan de dingen die we maakten. Ons werk was fantastisch en heeft absoluut invloed gehad op de wereld van nu. Maar hoe we werkten, met elkaar en met anderen, en de redenen waarom we dat deden, dat maakte veel meer impact. We maakten niet alleen technische internetdingen, we maakten een bedrijf dat anders was dan alle anderen, dat draaide om mensen en om verschil maken. Maar daar vertel ik een andere keer verder over. Naar je pod, hupsakee!”

Dat we de wereld blijvend veranderen, dat is de droom. Dat jij Q42 blijvend veranderd hebt, dat is de realiteit. We zijn trots op en dankbaar voor het avontuur dat we met jou mogen beleven, en kijken uit naar nog veel meer verschil maken samen met jou.

Dit is nog maar het begin.

Q

Den Haag, november 2015